پوشش های دو لایه اپوکسی

در سیستو دو لایه اپوکسی، علاوه بر ایجاد لایه اول( به همان روشی که در مقاله قبل به طور کامل به شرح آن پرداختیم )، لایه دوم از جنس اپوکسی اتصال ذوبی است و معمولا جهت حفاظت مکانیکی بر روی لوله های موجو در خطوط لوله اعمال می شود. لایه دوم اپوکسی درست بلا فاصله بعد از لایه اول، در حالی که لایه اول هنوز فعال است، بر روی لوله های فولادی پاشیده می شود تا با بر قراری پیوند های شیمیایی لازم، ارتباط بین این دو لایه بر قرار شود.

پوشش پلی الفین دولایه:

پوشش های پلاستیکی الفین شامل چسب یا درز گیر است که برای حفاظت از لوله های فولادی موجود در خطوط لوله در برابر خوردگی از سال ۱۹۵۰ میلادی مورد استفاده قرار گرفته است. پوشش های دو لایه بسیار متنوع هستند که به عنوان نمونه چسب های پایه بوتیل یا ماستیک پایه آسفالت به عنوان لایه اول و پلی الفین به عنوان لایه دوم که عمدتا از جنس پلی اتیلن یا پلی پروپیلن استفاده می گردد. در هنگام استفاده، ابتدا چسب را گرم می کنند، تا این که پوشش یکنواختی را بر روی سطح لوله های فولادی ایجاد کند. سپس بلافاصله با پلی الفین با ضخامت مناسب پوشانده می شود.

پوشش های سه لایه پلی الفین:

پوشش های سه لایه پلی الفین که عمدتا از جنس پلی اتیلن یا پلی اتیلن هستند که برای لایه رویه به کار برده می شوند. این نوع پوشش از سال ۱۹۸۰ میلادی مورد استفاده قرار گرفته شده است.

لایه اول:

در لایه اول از پودر اپوکسی استفاده می شود. لایه اول ضخامتی برابر با ۸۰ تا ۲۵ میکرو متر دارد.

لایه دوم: این لایه از چسب کو پلیمری است. این چسب باید با لایه اپوکسی( لایه اول ) و پوشش خارجی( لایه سوم ) چسبندگی شیمیایی خوبی بر قرار کند.

لایه سوم: لایه سوم جهت محافظت از لوله در برابر آسیب های فیزیکی به کار برده می شود. ضخامت این لایه تقریبا برابر با ۱٫۲ تا ۳٫۵ میلی متر است.

ادامه دارد…